جواب دهد و بفهماند . گفتم : اى شريف ! گفت : بگو : اى ابا عبد اللّه ! گفتم : اى ابا عبد اللّه ! حقيقت عبوديّت كدام است ؟ فرمود : سه چيز است : اينكه بندهء خدا براى خودش دربارهء آنچه را كه خدا به وى سپرده است ملكيّتى نبيند ؛ چرا كه بندگان داراى ملك نمىباشند ، همهء اموال را مال خدا مىبينند و در آنجايى كه خداوند ايشان را امر نموده است كه بنهند ، مىگذارند ؛ و اينكه بندهء خدا براى خودش مصلحت‌انديشى و تدبير نكند ؛ و تمام مشغوليّاتش در آن منحصر شود كه خداوند او را به آن امر نموده است و يا از آن نهى فرموده است . بنابراين ، اگر بندهء خدا براى خودش ملكيّتى را در آنچه كه خدا به او سپرده است نبيند ، انفاق نمودن در آنچه خداوند متعال به آن امر كرده است بر او آسان مىشود . و چون بندهء خدا تدبير امور خود را به مدبّرش بسپارد ، مصائب و مشكلات دنيا بر وى آسان مىگردد . و زمانىكه اشتغال ورزد به آنچه را كه خداوند به وى امر كرده و نهى نموده است ، ديگر فراغتى از آن دو امر نمىيابد تا مجال و فرصتى براى خودنمايى و فخر نمودن با مردم پيدا نمايد ؛ پس چون خداوند ، بندهء خود را به اين سه چيز گرامى بدارد ، دنيا و ابليس و خلائق بر وى سهل و آسان مىگردد و دنبال دنيا به جهت زياده‌اندوزى و فخريّه و مباهات با مردم نمىرود و آنچه را كه از جاه و جلال و منصب و مال در دست مردم مىنگرد ، آنها را به جهت عزّت و علوّ درجهء خويشتن طلب نمىنمايد و روزهاى خود را به بطالت و بيهوده رها نمىكند . و اين است اوّلين پلّه از نردبان تقوى . خداوند تبارك و تعالى مىفرمايد : « آن سراى آخرت را ما قرار مىدهيم براى كسانىكه در زمين ارادهء بلندمنشى ندارند و دنبال فساد نمىگردند و تمام مراتب پيروزى و سعادت در پايان كار ، انحصارا براى مردمان باتقوى است . گفتم : اى ابا عبد اللّه ! به من سفارش و توصيه‌اى فرما ! فرمود : من تو را به نه چيز وصيّت و سفارش مىنمايم ؛ زيرا كه آنها سفارش و وصيّت من است به اراده‌كنندگان و پويندگان راه خداوند تعالى و از خداوند مسألت مىنمايم تا تو را در عمل به آنها توفيق مرحمت فرمايد .